(Translation: Dutch version of Italiano version)
Van Socrates tot Husserl, via Seneca, werd unaniem aangenomen dat de mens toegang tot zichzelf krijgt door een daad van innerlijke reflectie, dat wil zeggen door zelfkennis. Echter, een dergelijke oplossing is voor Heidegger noodzakelijkerwijs ontoereikend. Voor hem is het menselijk bestaan immers niet in de eerste plaats kennen, maar handelen.
De praxis heeft voorrang op de theorie.
Authentiek bestaan wordt gegeven door handelingen die ervoor zorgen dat de handelende persoon zichzelf openbaart op het moment dat hij handelt.
Volgens Heidegger zijn existentiële fenomenen de perfecte instrumenten om dit te garanderen. De krachtigste hiervan zijn:
Interessant om te onderzoeken:
Question
wat zijn de overeenkomsten en verschillen met: